Valencia Baby !!

Na mijn Optimist-avonturen was het tijd voor een nieuwe uitdaging: mijn eerste Eurocup in de 29er. En wat is Valencia toch een fantastische plek om te zeilen. De Real Club Náutico de Valencia heeft alles perfect voor elkaar en vanaf La Base vaar je zo een prachtig wedstrijdgebied op.

De reis begon al bijzonder. We voeren in een geleende boot, maar namen wel onze eigen zeilen mee. Dat betekende flink sjouwen op het vliegveld met een enorme zeiltas. Eenmaal aangekomen bleek de boot ook nog niet helemaal wedstrijdklaar te zijn, dus voordat we het water op konden, moesten we eerst behoorlijk wat sleutelen.

Na vier trainingsdagen waren we klaar voor de wedstrijden. Alleen werkte het weer helaas niet mee. Door de harde wind en regen, waar heel het Iberisch schiereiland al langere tijd mee te maken had, kon van de vier geplande racedagen uiteindelijk maar één dag worden gevaren.

Die racedag verliep niet helemaal zoals we hadden gehoopt. We hadden een probleem met de gennakerboom, waardoor we de gennaker niet goed konden binnenhalen. Bij iedere onderboei verloren we daardoor veel plaatsen. Dat was extra zuur, omdat we op snelheid juist goed mee konden komen. Gelukkig wisten we ons in veel races weer terug naar voren te vechten.

Uiteindelijk eindigden we als 53e van de 123 boten. Natuurlijk had er meer ingezeten zonder de technische problemen, maar voor onze eerste Eurocup zijn we tevreden. Vooral het varen tussen zoveel internationale teams was een geweldige ervaring en precies de reden waarom we dit soort wedstrijden willen varen.

Na de races zat het avontuur er meteen weer op. Een paar uur later zaten we alweer in het vliegtuig richting Nederland. Door flinke vertragingen was ik pas om half vier 's nachts weer thuis in Lelystad. Gelukkig kon ik de volgende ochtend nog even uitslapen.

De eerste Eurocup zit erop. Veel geleerd, veel ervaring opgedaan en vooral nóg meer zin gekregen in de volgende internationale wedstrijd.